Het produceren en begrijpen van taal door mensen berust op een gecompliceerde cognitieve machinerie. De kern van dit systeem wordt gevormd door het mentale lexicon, waarin de informatie ligt opgeslagen over de vorm, betekenis en de grammaticale eigenschappen van woorden. Bij zowel het begrijpen als het produceren van zinnen vervult het mentale lexicon een spilfunctie. Wanneer een (gesproken) uiting verwerkt wordt, moet de waargenomen fonologische (klankvormelijke) informatie vergeleken worden met vorminformatie in het lexicon om te bepalen welke woorden de uiting bevat. Bij het herkennen van de woorden komen hun semantische en syntactische kenmerken ter beschikking, met behulp waarvan de structuur en de betekenis van de uiting berekend kunnen worden. Het produceren van een zin begint met het vaststellen van de te communiceren boodschap. Het productiesysteem bepaalt op grond van de semantische informatie in het lexicon welke woorden de boodschap adequaat kunnen representeren. De bij deze woorden opgeslagen fonologische en syntactische informatie is in hoge mate bepalend voor de vorm die de uiting zal krijgen.